Een speellimiet is geen dienst van de aanbieder maar een verplichting die op hem rust. De Wet kansspelen op afstand legt vergunninghouders een zorgplicht op: zij moeten spelers grenzen laten instellen, het speelgedrag volgen en ingrijpen wanneer daar reden voor is. Aanscherping van die eisen gaat zelden over het bestaan van de limiet, en bijna altijd over de vraag hoe hard de controle erop is.
Wat dat voor u verandert, hangt af van de rol die u zelf al pakte. Wie zijn limieten bewust heeft ingesteld, merkt weinig. Wie ze heeft opgehoogd zodra ze in de weg zaten, komt eerder een aanbieder tegen die dat niet zonder meer laat gebeuren.
Wat de zorgplicht van een aanbieder verlangt
De vergunning verbindt een aantal verplichtingen aan het aanbod. De aanbieder moet u laten vastleggen hoeveel u wilt kunnen storten en hoe lang u wilt kunnen spelen, moet u kunnen laten zien wat u hebt gedaan, en moet u bij signalen van risicovol gedrag benaderen. Daarnaast is aansluiting op het uitsluitingsregister CRUKS een voorwaarde voor elke vergunning.
Welke bedragen of tijdsduren daarbij als drempel gelden, staat niet in de wet zelf maar in lagere regelgeving, en die wordt gewijzigd. Wij noemen hier geen bedrag dat wij niet op het moment van lezen kunnen verifiëren; het geldende kader publiceert de Kansspelautoriteit.
Aanscherping raakt vooral het ophogen, niet het instellen
Een limiet die u op elk moment naar boven kunt bijstellen, is geen grens maar een instelling. Daar zit de kern van de discussie: hoe snel een verhoging mag ingaan, of de aanbieder eerst contact moet zoeken, en wanneer hij een verhoging moet weigeren. Verandert daar iets, dan verandert de betekenis van dezelfde limiet.
Voor de aanbieder is dat geen vrije keuze meer. Waar zijn commerciële belang bij een hogere limiet ligt, is duidelijk; juist daarom is de beoordeling ervan in regels vastgelegd in plaats van aan hem overgelaten.
Wat een limiet niet doet
Een limiet werkt bij één aanbieder. Wie hem daar bereikt, kan een account bij de volgende openen, en de eerste aanbieder ziet dat niet. Dat is geen tekortkoming in de regel maar de grens van het instrument.
Voor wie die grens nodig heeft, bestaat CRUKS: één inschrijving die bij alle vergunde aanbieders tegelijk geldt, met een wettelijke minimumduur van zes maanden. Herhaald ophogen van een limiet is precies het signaal waarvoor dat register bedoeld is. Wat u zelf kunt instellen en waar u terechtkunt, staat in verantwoord spelen.
De bedragen: € 700, € 300 en € 150
Sinds 1 oktober 2024 zijn de drempels concreet. Komt u in een maand netto — stortingen min opnames — boven € 700 uit, dan moet de aanbieder contact met u opnemen en toetsen of u dat bedrag kunt dragen. Voor jongvolwassenen van 18 tot en met 23 jaar ligt die grens op € 300, en wie in die groep een limiet boven € 150 per maand wil instellen, moet daarover eerst contact hebben met de aanbieder.
Gebeurt de toets niet, of valt hij negatief uit, dan is blokkeren van verdere stortingen voor de rest van de maand geen keuze van de aanbieder maar een plicht. De Kansspelautoriteit meet het effect: het aandeel spelers boven de drempel daalde van 9,7% naar 2,2%.
Eén beperking blijft. De drempel geldt per aanbieder. Wie bij vier vergunde partijen speelt, kan bij elk van de vier tot de grens gaan. Over een aanbiederoverstijgende limiet is in 2025 een contourenbrief naar de Kamer gegaan; zolang die niet in regelgeving staat, is CRUKS het enige instrument dat wél overal tegelijk werkt.
Bronnen
- Kansspelautoriteit — effect van de regels voor spelersbescherming — de drempels van 300 en 700 euro en het gemeten effect
- Kansspelautoriteit — toezichthouder op de Nederlandse kansspelmarkt
- Kansspelautoriteit — Neem een gokstop met Cruks — duur, routes, opzegging en bedenktijd volgens de toezichthouder
- Loket Kansspel — onafhankelijke hulplijn bij gokproblemen, 0800 24 000 22
